Načelo jednake zarade jedno je od temeljnih prava koja Zakon o agencijskom zapošljavanju garantuje ustupljenim radnicima. Ono znači da agencijski radnik mora primati istu zaradu kao uporedni zaposleni — zaposleni koji obavlja iste ili slične poslove direktno kod poslodavca korisnika.
Ko je uporedni zaposleni?
Uporedni zaposleni je radnik koji je u stalnom radnom odnosu kod poslodavca korisnika i koji obavlja iste ili suštinski slične poslove kao ustupljeni agencijski radnik — uz slično iskustvo, kvalifikacije i uslove rada. Ako kod korisnika ne postoji direktno uporediv zaposleni, primenjuje se kolektivni ugovor ili opšti akt koji važi kod korisnika.
Šta sve obuhvata „jednaka zarada”?
Jednaka zarada nije ograničena samo na osnovnu platu. Zakon precizira da agencijski radnik ima pravo na jednake uslove u pogledu:
- Osnovne zarade i minimalnih zarada
- Uvećanja zarade (prekovremeni rad, noćni rad, rad praznicima)
- Naknade zarade (bolovanje do 30 dana, godišnji odmor)
- Dnevnica i naknada troškova prevoza i smeštaja
Ko je dužan da obezbedi jednaku zaradu?
Primarna obaveza je na agenciji koja isplaćuje zaradu. Međutim, agencija mora od korisnika dobiti informacije o visini zarade uporednog zaposlenog kako bi mogla da primeni načelo jednakosti. Korisnik je dužan da te informacije dostavi agenciji pre zaključenja ugovora o ustupanju.
Napomena
U slučaju da agencija ne isplati jednaku zaradu, solidarna odgovornost korisnika znači da zaposleni može potraživati razliku i od samog korisnika.
Praktični primer primene
Korisnik ima vozača koji prima 80.000 dinara mesečno. Agencija mu ustupa drugog vozača za iste poslove. Bez obzira na to koliko agencija naplaćuje uslugu korisnika, agencijski vozač mora primiti najmanje 80.000 dinara — ne manje od toga samo zato što dolazi kroz agenciju.
Za sveobuhvatan pregled svih pravnih aspekata agencijskog zapošljavanja, pogledajte naš kompletan vodič kroz Zakon o agencijskom zapošljavanju.